Başbakan Binyamin Netanyahu liderliğinde, aralarında seçime “Dini Siyonizm” ile birlikte ortak listeyle girip 14 milletvekili çıkartan ve Filistinlilere yönelik ırkçı ve ayrımcı söylemlerle tanınan Yahudi Gücü Partisi lideri Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir’in de yer aldığı koalisyon hükümeti tarafından işgal altındaki Batı Şeria ve Doğu Kudüs'te, yasa dışı Yahudi yerleşim birimlerinin genişletilmesi, daha önceden Filistin seçimlerinin engellenmesi, Batı Şeria ve Gazze Şeridi’ne yapılan tek yönlü saldırı politikalarına göz attığımızda, Hamas
tarafından başlatılan harekatın İsrail zulmüne ve hak ihlallerine karşı ortaya konulan meşru müdafaa hakkı olduğunu ifade edebiliriz.
Siyonist İsrail’in, işgal altında tuttuğu topraklarda yaşayan Filistinlilere yönelik
uygulamakta olduğu şiddet, gayri insani uygulamalar, ırk ayrımcılığı politikaları ve Mescid-i Aksa ve El Halil'deki Harem-i İbrahim Camisi başta olmak üzere inanç özgürlüğünü ortadan kaldırmayı amaçlayan ve kutsal mekanları hedef alan baskı ve zulüm politikaları karşısında suskun kalan ve hiçbir tepki ortaya koyamayan uluslararası toplum ve kuruluşların da sorumlulukları elbette ki sorgulanması gerekmektedir.
Netanyahu Hükümetinin büyük tartışmalara neden olan ‘akla yatkınlık’ adı verilen yasa tasarısı ile yargının yürütme üzerindeki etkisini tamamen ortadan kaldırmaya ve hükümete geniş serbestlik alanı oluşturmayı hedefleyen yargı reformunun yasa tasarısından birini Kiniset’ten geçirmesi üzerine koalisyon hükümetine karşı büyük tepki ve protesto gösterileri hızla yayılırken, özellikle Filistinlilere yönelik baskıcı ve saldırgan tutumlarını artırması ister istemez Hamas’ın ‘Aksa Tufanı’ ile meşru müdafaa hakkını kullanarak harekât başlatmasını zorunlu kılmıştır.
Hamas’ın, ‘Aksa Tufanı’ harekâtının Doğu Kudüs'te Mescid-i Aksa'ya yönelik ihlallere cevap niteliğinde olduğunu ifade etmesi, üzerinde durulması gereken önemli bir noktadır.
Yom Kippur gibi dini bayramlar vesilesiyle Yahudilerin, Ağlama Duvarı'nda dua etmeleri öncesinde İsrail güçleri eşliğinde Mescid-i Aksa'yı basmayı bir gelenek haline getirmeleri de bu harekâtın başlamasındaki önemli unsurların başında yer almaktadır.
Aksa Tufanı’nı olgunlaştıran koşullar sadece Harem’uş Şerif’te Filistinlilerin maruz kaldıklarını söyledikleri zorbalıklardan ibaret değildir.
Gazze’nin açık hapishaneden farksız durumu, Batı Şeria’daki yasadışı işgalin her geçen gün genişlemesi, Filistinlilere hayatı dar eden yerleşimci şiddeti, Doğu Kudüs’te bitmeyen baskılar ve Filistinlilerin sıklıkla kayıplar vermesi bu olgunlaşmada tetikleyici iç faktörler olarak sıralanabilir. Sadece Batı Şeria'da Ocak ayından bu yana 172 Filistinlinin işgal güçleri tarafından katledilmesi bu harekatın başlatılmasını zorunlu kılmıştır.
Şunu da ifade edecek olursak, Gazze Şeridi’nin dörtte üçü 1948’de Yafa ve Hayfa gibi sahil şehirlerinden sürülmüş Filistinliler ve onların çocuklarından oluşmaktadır. Aralarında Kudüslüler de vardır.
Siyonist İsrail’in Filistinlilere yönelik baskıcı tutumu, yeni yerleşim alanları oluşturma yoluna gitmesi, kutsal mekânları hedef alması bu harekâtı tetiklemiştir. İsrail’in şiddeti önceleyen politikaları ne yazık ki sadece işgal altındaki topraklarda değil Ortadoğu’nun barış ve istikrarı üzerinde de ağır bir tehdit olarak çökmeye devam etmektedir.
Aksa Tufanı, 1973 Yom Kippur Savaşı’nı çağrıştırır niteliktedir. Mısır, o dönemde ağır kayıplar vermesine rağmen, bu savaş sırasında aşılması güç kabul edilen ve korunaklı bariyerlerden oluşan Bar Lev hattını aşarak İsrail’in yenilmezlik imajını büyük ölçüde zedeleyerek yerle bir etmiştir. Benzer şekilde Hamas da, İsrail’in ‘Demir Kubbe’ adlı güvenlik şemsiyesine rağmen, işgal topraklarının içine kadar girerek operasyon düzenlemesi üzerinde önemle durulması gerekir.
Yaklaşık 14 yıldan beri Gazze’de hâkimiyetini sürdüren Hamas’ın 2010, 2019 ve 2020 yıllarında İsrail’e karşı son derece sınırlı imkânlarla yürüttüğü mücadele örneği, Aksa Tufanı ile yeni bir mevzi kazanmış oldu.
Filistinli Dr. Besim Naimi, “Biz Filistinliler Erbakan’a Filistin’in Hamisi” sıfatını verdik, eğer Türkiye çok değerli bir insanı kaybettiyse, Türkiye’den sonra bu değerli insanı kaybeden ikinci ülke hiç şüphesiz Filistin’dir” demiştir. Bundan böyle Yeniden Refah Partisi Genel Başkanı Dr. Fatih Erbakan da aynen Prof. Dr. Necmettin Erbakan Hocamızın döneminde olduğu gibi Filistin’in hamisi sıfatıyla TBMM’de Filistin ve Filistinlilerin haklarını savunacaktır. Artık Filistin ve Filistinliler yetim değildir. Çünkü Dr. Fatih Erbakan Genel Başkanlığında Yeniden Refah Partisi ile Milli Görüş Meclis’tedir. Bugün, Genel Başkanımız Dr. Fatih Erbakan liderliğinde Yeniden Refah Partisi olarak, 54. Hükümetin Başbakanı Prof. Dr. Necmettin Erbakan Hocamız döneminde olduğu gibi, yine Filistin davasına, Mescid-i Aksa’ya ve Kudüs’e sahip çıkmayı görev addediyoruz.
Doğan BEKİN
Yeniden Refah Partisi
Genel Başkan Yardımcısı
İstanbul Milletvekili
