“Fabl yada Öykünce sonunda ders verme amacı güden, güldüren, düşündüren ve genellikle manzum öykülerdir. İnsana ait bir özelliğin insan dışında bir varlığa verilmesidir. Fablların kahramanları genellikle hayvanlardır. Ama bu hayvanlar insanlar gibi düşünür, konuşur ve insanlar gibi davranır.”
DOSTÇA BİRLİKTE YÜRÜYENLER EN ZOR YOLLARI AŞARLAR
Bir zamanlar, masmavi bir gökyüzü altında geniş bir vadide, birbirinden farklı hayvanlar uyum içinde yaşarmış. Bu vadide, akıllı bir Baykuş ve cesur bir Kirpi en iyi arkadaşlarmış.
Bir gün vadide büyük bir kriz patlak vermiş. Vadiyi besleyen tek su kaynağı olan nehir, büyük bir taşla tıkanmış. Su artık akmıyor ve hayvanlar susuzluktan perişan oluyormuş. Herkes bu sorunu nasıl çözeceğini düşünüp duruyormuş.
Baykuş, geceleyin düşüncelere dalmış ve Kirpi'ye dönerek, "Bu büyük taşı kaldırmak için birlikte çalışmalıyız. Tek başımıza başaramayız," demiş. Kirpi ise cesurca, "Doğru söylüyorsun, Baykuş. Ama bunu nasıl yapacağız?" diye sormuş.
Ertesi sabah, Baykuş ve Kirpi tüm hayvanları toplamak için ormanın her köşesine uçmuşlar. Toplanma alanında tüm hayvanlara hitap eden Baykuş, "Vadimizin su kaynağı tıkanmış durumda. Bunu çözmek için herkesin yardımına ihtiyacımız var. Birlikte bu taşı kaldırabiliriz," demiş.
İlk başta bazı hayvanlar çekimser kalmış. Güçlü Ayı, "Ben tek başıma bu taşı kaldıramıyorsam, diğerleri nasıl yapabilir?" diye homurdanmış. Fakat Baykuş, "Birlikte hareket edersek, her şey mümkün olur," diyerek hayvanları motive etmiş.
Ertesi gün, tüm hayvanlar nehrin kenarında toplanmış. Baykuş, planı açıklamış: "Fil'in gücüyle taşı yerinden oynatacağız, sonra ördekler suyun akışını hızlandıracak ve kancalı maymunlar taşın altına sopalar sokarak kaldırmamıza yardımcı olacak."
Fil büyük taşı yerinden oynatmış. Sonra ördekler suyun akışını hızlandırmış ve kancalı maymunlar taşın altına sopalar sokmuşlar. Taş yavaşça hareket etmiş ve sonunda büyük bir gürültüyle devrilmiş. Su, yeniden vadinin her köşesine akmaya başlamış.
Hayvanlar sevinçle birbirine sarılmışlar. Güçlü Ayı bile bu işbirliğinin ne kadar önemli olduğunu anlamış. Baykuş ve Kirpi ise vadinin suyla dolmasını izlerken, dostluğun ve birlikteliğin gücünü bir kez daha anmışlar.
Vadideki hayvanlar, bu olaydan sonra daha da kenetlenmiş ve yardımlaşmanın, iş birliğinin gücünü asla unutmamışlar. Ve vadide, dostlukları sayesinde huzur içinde yaşamışlar.
