İran bugün barut kokusuyla değil, mutfaktaki ekmeğin barut fıçısına döndüğü açlık doktriniyle kuşatılıyor. Birinci Trump döneminde temeli atılan, Biden yönetimiyle tahkim edilen stratejik kuşatma, tarım alanlarını doğrudan hedef alıyor.
Hürmüz Boğazı gerilimi, tarladaki gübreyi ve ocaktaki enerjiyi vuruyor. Dünya Gıda Programı ile Gıda ve Tarım Örgütü, yapay kıtlık sarmalının sadece İran’ı değil en az 45 milyon insanı açlığa iteceği konusunda dünyayı uyarıyor. Halkın gıdaya erişimi engellenerek toplumsal çöküş senaryosu kurgulanıyor.
Petro-Dolar Sisteminin Finansal Kementleri ve Küresel Esaret
Richard Nixon ve Henry Kissinger tarafından inşa edilen Petro-Dolar sistemi, bölge halklarının boğazına dolanan finansal kement işlevi görüyor. Washington onayı olmadan insani yardım dahi yapılamayan düzen, parayı terbiye aracı olarak kullanıyor. İran, Yuan düzeni üzerinden nefes borusu açarak doların rezerv statüsünü sarsarak cevap vermeye ve direnmeye çalışıyor.
Federal Rezerv merkezli hegemonya, mazlumun sesi karşısında duyarsızlık zırhına bürünüyor. Enerji arzının dolar dışı sistemlerle yönetilmesi, finansal prangaları parçalıyor. Mücadele sadece ekonomik tercih değildir. Parayı ve ekmeği kontrol ederek dünyayı yöneten küresel yapılara karşı verilen onur savaşı olup bölgesel yeni finansal egemenlik alanı inşa edilmesi, açlıkla terbiye edilen uluslar için tek çıkış yoludur.
Anadolu İrfanının Sınır Hattındaki En Çetin İmtihanı
İran topraklarında yükselen feryat, Anadolu irfanının ve bin yıllık komşuluk hukukunun en zorlu sınavı haline gelmiştir. Geçmişte deprem ve yangınlarda sergilenen kadim dayanışma ruhu, bugün diplomatik masaların soğuk protokollerinden fazlasını bekliyor. Türkiye için kriz, sınır hattındaki yangının kendi çatımıza sıçramasını engelleyecek stratejik tampon meselesidir.
Milyonlarca soydaşımızın yaşadığı İran’daki kıtlık tehlikesi, milli bekamızın en hassas savunma hattını oluşturuyor. Mezhepçi duvarları ve ideolojik prangaları çöpe atmalıyız. Komşusu açken tok yatmayı reddeden mirasa sahip çıkmak zorundayız. Türkiye, bölgesel güç olarak vicdanının ufkunu tüm dünyaya duruşuyla kanıtlayacaktır.
Uluslararası Ceza Mahkemesi Kapsamında Gıda Sabotajı Suçları
Sivil halkın kasten aç bırakılması ve gıda depolarının vurulması, Uluslararası Ceza Mahkemesi nezdinde açıkça insanlık suçu niteliği taşıyor. Retorik bitmiş, somut eylem şafağı sökmüştür. AFAD, Türk Kızılay, İHH ve Cansuyu gibi kurumlar bürokratik hantallığı bırakmalıdır. Talimat bekleme anlayışı terk edilerek derhal operasyonel seferberlik başlatılmalıdır.
İlaç ve temel gıda sevkiyatı için acilen hava köprüsü kurulmalıdır. Karadeniz Tahıl Koridoru modelindeki gibi bağımsız gıda güvenliği mekanizması kurulmalıdır. Türkiye öncülüğündeki yapı, açlık silahını etkisiz hale getirecek yegâne çözümdür. Güçlü devlet, mazluma uzattığı şefkat eliyle tescillenir. STK’lar ortak koridor için hemen harekete geçmelidir.
Bölgesel Güvenlik Hattında Milli Bekanın Gıda Boyutu
Gıda arzının sabotajı, sadece İran’ı değil tüm bölge coğrafyasını istikrarsızlığa sürükleyen güvenlik tehdididir. Açlık yüzünden yaşanacak kitlesel göç dalgaları, Türkiye’nin milli güvenliğini ve toplumsal yapısını doğrudan tehdit edecektir. Küresel güçlerin bölgeyi insansızlaştırma ve fakirleştirme operasyonuna karşı uyanık olunmalıdır.
Tarımsal altyapının çökertilmesi, yerel üretimin bitirilmesi ve dışa bağımlılığın artırılması planlı saldırıdır. Saldırı, halkın direnç kapasitesini yok ederek siyasi teslimiyeti dayatıyor. Türkiye, yapay krizi savuşturamazsa sınırlarında büyük insani dramla baş başa kalacaktır. Bölgesel haysiyet, komşunun ekmeğine sahip çıkmaktan geçer. Stratejik akıl, açlığı silah olarak kullananlara karşı durmayı gerektirir.
Kıtlık Sarmalına Karşı Dinamik Stratejik Eylem Önerileri
Sorunların çözümü için Türkiye öncülüğünde Bölgesel Gıda Bankası kurulmalıdır. Banka, dolar dışı yerel para birimleriyle ve belirlenecek yeni ortak bir para sistemiyle ticaret yaparak finansal ambargoları aşmalıdır. Sınır bölgelerinde serbest gıda bölgeleri oluşturularak lojistik akış kesintisiz sağlanmalıdır. Tarım ve Orman Bakanlığı, İranlı üreticilere teknik destek ve tohum yardımı ulaştıracak birim kurmalıdır.
Türk Kızılayı, bölgedeki yerel ağları kullanarak gıda dağıtım merkezlerini modernize etmelidir. Uluslararası platformlarda gıda ambargolarının savaş suçu sayılması için diplomatik atak başlatılmalıdır. Yerel yönetimler, kardeş şehir projeleri üzerinden doğrudan gıda yardımı köprüleri inşa etmelidir. Somut adımlar atılmazsa, bölgedeki insani çöküş hepimizi içine çekecek devasa girdaba dönüşecektir.
SADİ ÖZGÜL
