Mynanmar-Bangladeş anlaşması çözüm değil.

ABD dışişleri Bakanlığı tarafından yapılan şiddet olaylarına karışanlar için yaptırımlar uygulamaya hazırlanıldığı yönündeki açıklamaların ardından Perşembe günü Myanmar ve Bangladeş arasında Arakanlı mültecilerin Myanmar’a geri dönmesi için bir anlaşma imzalandı. Ancak Arakanlılar Budist zulmünden kaçtıkları topraklara geri dönmek istemiyor.

Ağustos ayından beri Myanmar hükümeti ve aşırıcı Budistlerin tecavüz ve toplu katliamına hedef olmamak için 620 bin Arakanlı Bangladeş’e göç etti. Arakanlı Müslümanlar, BM tarafından dünyada en çok şiddete maruz kalan halk olarak kabul ediliyor.  

Bölgede Arakanlı Müslümanlar artık güvenliklerinin sağlanacağına inanmıyor. Zira geçmiş yılalrda da benzer anlaşmalar yapılmış, ancak her seferinde katliam devam etmişti. Artık Arakanlı Müslümanların anlaşmalara güveni yok. Myanmar’da 1982’de kabul edilen bir yasaya göre Rohingya’ların Myanmar vatandaşı olması gerekiyor.

1992’de de bugün sözü edilen anlaşma gibi bir eve dönüş anlaşması yapılmıştı. El-Cezire’nin yaptığı röportajda Bangladeş’teki eski Rohingya toplumu başkanı olan 65 yaşındaki Abdul Jabar, “1992 anlaşmasını istemiyoruz. Güvende olmayı istiyoruz, eğitim alabilmeyi istiyoruz, insanların etrafta dolaşmak için rüşvet vermek zorunda olmadığı bir hayat istiyoruz. Eğer bize daha fazla hak vermeyeceklerse burada, Bangladeş’te ölürüm.” İfadelerini kullandı. Üstelik 1992 anlaşması uyarınca Arakanlılar’ın Myanmar’a dönebilmesi için kimlik belgelerinin olması gerekli. Ancak herkes bu belgelere sahip değil. Arakanlı Müslümanlar eğer Myanmar’a dönmek zorunda kalırlarsa kimliği olmayanlar ülkeye giremeyecek ve birçok aile dağılacak. Yapılan anlaşmaya göre Bangladeş’teki Arakanlı mülteciler 2 ay sonra Myanmar’a gönderilmeye başlayacak.