Kulağa hoş gelen yalanların değiş tokuşu içtenlik değildir.
Mesafenin yokluğu, yani "iç içelik" birisinin içtenliğine işaret olamaz.
O kişinin hakiki bir "iç"i olmadıktan sonra, ne fayda?
Samimiyet kavramı için de aynı şey geçerli. "Samim" bir şeyin "iç"i, "öz"üdür.
Malum...
Muharrem İnce'yi CHP'de pek nadir rastlanan siyasi samimiyete bir örnek olarak gösterip piyasaya sunanların mumu 24 Haziran gecesi söndü.
Meğer taraftarlarını sandık başlarına gönderen halkçımız bütün samimiyetiyle(!) Swiss Otel'de kafasını dinlemiş.
Sonra taraftarlarına kızıp "deliler" demek kolay, onları nasıl delirttiğinin hesabını vermek zor.***Kılıçdaroğlu ile İnce arasında pek çok fark var, o kesin!
Fakat medyada yaygın olarak anlatılan hikâyeyi boş verin, çünkü fark samimiyetüzerinden falan oluşmuyor.
Hâlâ Ayşe Arman gibilerine kanıp bu söylemi daha da yaygınlaştırmaktansa iki siyasetçiyi arkadan iten rüzgârlara bakmak daha doğru.
Çünkü muhalefetin geleceğini de...
İki siyasetçinin nereye uçup nereye konacaklarını da Batı'dan Batı'dan esen o rüzgâr belirleyecek!
Olay şu...
Batı'da test edilip onaylanmış, hatta başarıya ulaşmış işler buraya taşınıyor, bir de burada test ediliyor.
Yoksa biliyoruz, CHP sosyolojisinin kendine sürekli yeni liderler üretecek özgün bir dinamiği yok!***Türkiye'de olanların dışarıda; dışarıda olanların Türkiye'de çok net siyasi karşılıkları olduğunu bilerek yazan çok az kişi var.
O yüzden kamuoyu CHP'de ve muhalefette olup bitenleri iki liderin çekişmesi olarak görmeye itiliyor.
Oysa Kılıçdaroğlu "çekişen" bir siyasetçi değil; verilen görevi(!) yerine getiriyor ve gerekirse, durduğu yerde "direniyor."
Gün gelir, onu kaset komplosuyla liderliğe getirenler bir gün kulağına "görev tamam!" der, hiç bekletmeden çekilir, şüpheniz olmasın!
Peki izlediğimiz tablo neyin nesi?
Pentagon/ Trump/ Bannon ekibi Avrupa siyasetini vitrini popülist, kendisi patavatsızliderlerle dönüştürmeye başladı.
Aynı şeyi Türkiye'de muhalefet içinden de yapmaya çalıştılar, çalışıyorlar, çalışacaklar.
İtalya'dan Polonya'ya kadar birçok ülkede başarılı da oldular.
yazının devamı
Mesafenin yokluğu, yani "iç içelik" birisinin içtenliğine işaret olamaz.
O kişinin hakiki bir "iç"i olmadıktan sonra, ne fayda?
Samimiyet kavramı için de aynı şey geçerli. "Samim" bir şeyin "iç"i, "öz"üdür.
Malum...
Muharrem İnce'yi CHP'de pek nadir rastlanan siyasi samimiyete bir örnek olarak gösterip piyasaya sunanların mumu 24 Haziran gecesi söndü.
Meğer taraftarlarını sandık başlarına gönderen halkçımız bütün samimiyetiyle(!) Swiss Otel'de kafasını dinlemiş.
Sonra taraftarlarına kızıp "deliler" demek kolay, onları nasıl delirttiğinin hesabını vermek zor.***Kılıçdaroğlu ile İnce arasında pek çok fark var, o kesin!
Fakat medyada yaygın olarak anlatılan hikâyeyi boş verin, çünkü fark samimiyetüzerinden falan oluşmuyor.
Hâlâ Ayşe Arman gibilerine kanıp bu söylemi daha da yaygınlaştırmaktansa iki siyasetçiyi arkadan iten rüzgârlara bakmak daha doğru.
Çünkü muhalefetin geleceğini de...
İki siyasetçinin nereye uçup nereye konacaklarını da Batı'dan Batı'dan esen o rüzgâr belirleyecek!
Olay şu...
Batı'da test edilip onaylanmış, hatta başarıya ulaşmış işler buraya taşınıyor, bir de burada test ediliyor.
Yoksa biliyoruz, CHP sosyolojisinin kendine sürekli yeni liderler üretecek özgün bir dinamiği yok!***Türkiye'de olanların dışarıda; dışarıda olanların Türkiye'de çok net siyasi karşılıkları olduğunu bilerek yazan çok az kişi var.
O yüzden kamuoyu CHP'de ve muhalefette olup bitenleri iki liderin çekişmesi olarak görmeye itiliyor.
Oysa Kılıçdaroğlu "çekişen" bir siyasetçi değil; verilen görevi(!) yerine getiriyor ve gerekirse, durduğu yerde "direniyor."
Gün gelir, onu kaset komplosuyla liderliğe getirenler bir gün kulağına "görev tamam!" der, hiç bekletmeden çekilir, şüpheniz olmasın!
Peki izlediğimiz tablo neyin nesi?
Pentagon/ Trump/ Bannon ekibi Avrupa siyasetini vitrini popülist, kendisi patavatsızliderlerle dönüştürmeye başladı.
Aynı şeyi Türkiye'de muhalefet içinden de yapmaya çalıştılar, çalışıyorlar, çalışacaklar.
İtalya'dan Polonya'ya kadar birçok ülkede başarılı da oldular.
yazının devamı
