Anne ve babalar, çocuklarıyla sağlıklı bir ilişki için mümkün olduğunca direkt, net ve etkin bir iletişim kurmayı ilke edinmelidir. Bu durum, çocuklarla ebeveyn arasındaki bağların daha güçlü olmasını sağlar.
Anne ve baba, çocuklar için hayattaki en önemli rol-modeldir. Bu nedenle onların sahip olacağı iyi iletişim becerileri çocukları tarafından da benimsenecek ve onların, arkadaşlarıyla ve toplumdaki diğer bireylerle sağlıklı iletişim kurmalarını sağlayacaktır. Çevreyle sağlıklı iletişim, çocukların özgüvenlerinin artmasına ve sağlıklı kişilik gelişimlerine yardımcı olacaktır.
Sağlıklı iletişim için çocuklarınızla göz teması kurun Çocuğunuza adı ile hitap edin. Herkesin kulağında kendi ismi bir müzik tınısı uyandırır. Bu, çocuklar için de geçerlidir; dolayısıyla onlara önce kendi adları ile hitap ederek dikkatini çekin ve size odaklanmasını sağlayın. Daha sonra mesajınızı iletin. Çocuğunuzla konuşurken göz teması kurun, bunun için onunla konuşurken aynı yükseklik seviyesinde olmaya özen gösterin. Gerekirse sandalye ya da yere oturun. Çocuğunuzu ismi ile çağırdıktan sonra, mesajınızı iletmek için çocuğunuzun sizinle göz temasına geçmesini bekleyin. Çocuğunuza mesajınızı direkt emir kipiyle iletmek yerine, seçenekler sunun. Örneğin masayı boyayan çocuğunuza “Masayı boyama!” demek yerine, masayı boyamanın yanlış olduğunu, beyaz kâğıda resim yapabileceğini demek daha doğru olacaktır. Mesajınızı basit cümlelerle iletin. Özellikle küçük çocuklar birden fazla ve karmaşık mesajları, sağlıklı olarak algılayamazlar, bu da doğal olarak mesajınızı anlamsız kılar. Davranışlarınızla çocuklarınıza örnek olun. Çocuk çevresinde ne kadar çok iyi örnek görürse kendi davranışlarını da o ölçüde düzgün biçimlendirir.Çocuklar hayatlarının ilk günlerinden itibaren anne babalarının tepkilerine ve duyguların fazlaca duyarlıdırlar. Dolayısıyla çocukla kurulacak iletişimin kalitesi çocuk ile anne-baba arasındaki sorunların hem ortaya çıkışında hem de çözümünde belirleyicidir. Çocukla nasıl iletişim kurulacağı ya da kurulamayacağını bilmek anne babanın en başta öğrenmesi gerekenler arasındadır. Anne babanın görevi çocuğa kurallarla dolu bir kışla ya da okul değil yuva sağlamaktır.
Yeterince iyi anne-baba olabilmenin temel koşulu çocuk ile beyaz eşya kullanma kılavuzlarında yazıldığı gibi mekanik ve ruhsuz önerilerle dolu bir ilişki biçimi oluşturmamaktır. Her çocuk doğuştan var olan bireysel özelliklere sahiptir. Bilişsel işlevleri, zekaları, duyguları, düşünce biçimleri ve davranışları farklı farklıdır. Anne babalık sanatı aslında çocuğun bireysel özelliklerini göz önünde tutarak onunla iletişim kurabilmeyi başarabilmektir. Uygun zamanda, uygun yerde ve uygun biçimde tepki verebilme başarısını gösterebilmek ancak çocukla var olan sağlıklı iletişim sayesinde gerçekleşebilir.
Çocukla sağlıklı iletişim kurmadan onun duygularını istek ve ihtiyaçlarını anlamamız mümkün değildir. Çocukla sadece sözlü iletişim kurulmaz, iletişimin duygusal yönü de vardır. Anne-baba çocuk ilişkisinde duygunun eksikliği istenmeyen ruhsal sorunların ve kişilik özelliklerinin gelişmesen neden olur. Çocuğun ne hissettiğini bilmeden vereceğimiz tepkilerin sağlıklı olması beklenemez. Çocuklarla iletişim kurabilmenin yollarını ve iletişimde yaşanan zorlukları ana başlıklar altında incelemeye
DİNLEMEYİ ÖĞRENMEK
Çocuk konuşmaya başlamayla birlikte anne babayla sözlü iletişim kurmaya başlar. Anne-baba çocuk arasındaki ilişkinin en göze çarpan biçimi budur. Her anne-baba, çocuğunu dinlediğinden, ona söz hakkı verdiğinden bahseder ancak uygulamada bu ne kadar doğrudur, tartışma götürür. Çocuğun konuşmasına izin vermek için öncelikle sessiz kalmayı ve dinlemeyi öğrenmek gerekir.
