Allah bana yeter

 

 

 

Resûlullah (S.A.V.) Efendimiz, “Her şeyi Allah’tan beklemem, ümit etmem bana yeter” buyuruyor. Her şeyi Allah’tan beklemek, umudunu Allah’a bağlamak, insanı hayırlı olan bütün vasıflara sevk eder. Allah’a bağlı yaşamak ve her şeyin ondan geldiğini bilmek imanın özüdür, insanı derecelerin en üstüne yüceltir. Kul, ‘iman tohumu’nu kalbine ektikten sonra, Allah’ın emirlerine uygun şekilde, taat ile hareket ederek imanını sularsa, kalbini kötü ahlaktan temizlerse, Cenab-ı Hakk onu ölüme iman-ı kamil ile ahirete göçmeyi nasip eder. Her şeyi Allah’tan beklemek övgüye layık olan güzel bir Müslüman’ın işidir. AllahûTeâla Hazretleri’nin her gücün üstünde güç sahibi olduğunu, bütün varlığı yaratanı olduğunu bilmek imanın gereğidir. Evet, bu hadis-i şerifte Efendimiz; “Allah, sizin velinizdir, sizi koruyan ve kollayandır. Sizi yoktan var eden odur. Ona inandıysanız, ondan başkasına el açmayın, önünde eğilmeyin. Başkasından umut beklemeyin, Allah’tan umut bekleyin, o sizin her şeyinizdir. Benim dinim de dünyaya bedeldir, bana yeter” diyor. Çünkü mal gelip geçicidir. Akıllı adam kalıcı olana yönelir. Dünya ahiretin ekinliğidir. Dünyada ne ekersen ebedi âlemde onu biçersin. Allah’tan umudumuzu kesmeyeceğiz, onun ipine sarılacağız, ona yalvarıp yalnız ona el açacağız.

ALLAH KULUNA KÂFİDİR Şeddad bin Evs (ra)’tan nakledilen başka bir hadis-i şerifte Efendimiz, “Hasbinallah ve nimel vekil demek her korkulu şeyden güven içerisinde olmak demektir” buyuruyor. Bu sözü inanarak, kalben tasdik ederek söylerseniz Cenab-ı Hak size yeter. Allahû Teâlâ ZumerSûresi’nde şöyle buyuruyor: “Allah kuluna kâfi değil mi? Kim Allah’a dayanıp güvenirse, her şeyi ondan beklerse Allah ona kâfidir.” Evet, her şeyi yaratan ancak Allahû Teâlâ’dır. Bunu yaşayışımızda gösterip sadece O’ndan medet bekler, O’na el açarsak, bu inanç bize yeter. Ebedi âleme güzel bir şekilde hazırlanmasına sebep olur. Korkusu, umudu, dayandığı yalnız Allah olursa, Allah ona kâfidir, onu korur. Hz. İbrahim (a.s.)’ı hatırlamamak mümkün değil. Hz. İbrahim, hiçbir zaman tapınmadığı putları parçalamış, kendini ilah edinen zalim Nemrut ve putperest halkını Allah’ın dinine davet etmişti. Hz. İbrahim’e inanmayan Nemrut onu zindana attırmıştı. Nemrut, Hz. İbrahim’i yakarak öldürmek için putperest halkına bir hafta boyunca odun taşıtmış. Meydana yığılan odunlar ateşe verilmiş, Hz. İbrahim (a.s.) da mancınığın üstünde. Onu ateşe atıp öldürecekler. Hz. İbrahim, ateşe atıldı. Atıldı ama Allah peygamberini yalnız bırakır mı hiç? Cebrail (a.s.) Hz. İbrahim’in yanına gelmiş. Bütün gücümle senin yanındayım demiş Hz. İbrahim’e. Halil İbrahim (a.s.), ‘Allah benim halimi bilmiyor mu?’ demiş. Cebrail (a.s.) ‘Evet biliyor’ deyince Hz. İbrahim (a.s.), ‘HasbinAllahu ve nimel vekil’ mealen ‘Allah ne güzel vekildir. O bana yeter’ demiş. Hz. İbrahim böyle deyince Allahû Teâlâ ateşi güllük gülistanlık eylemiş. Bir insan Allah’a güvenip yalnız O’ndan beklerse Allah onu yalnız bırakmaz, onu kurtarır. Bu hadis-i şerif, Hz. Ebu Sabit ve Hz. Muhammed bin Abdullah’tan nakledilmiş, Allah onlardan razı olsun.

 

ALLAH’A GÜVENİN, O SİZİ KORUR Mekke’nin fethinden sonra Güzel Peygamberimiz, Mekke’nin güvenliği için İslam ordusunu kurarak Taif’e doğru yol almıştı. Huneyn vadisine yaklaşıldığı zaman düşman ile karşılaşmışlardır. Huneyn Savaşı olarak anılan muharebede İslam ordusu çetin bir mücadeleden sonra galip gelmiştir. Peygamber Efendimiz savaş boyunca ordunun en önünde yer almış. Bazı sahabeler geriye çekilmeye başlayınca Hz. Abbas gür sesiyle onları çekilmemeleri için uyarmıştı. Sahabelerin neden geri çekildiğini aklım almıyordu. Huneyn vadisine gidince bunu gördüm. Tepenin üstünden İslam ordusunun üzerine sürekli akın olmuş. Savaş bitince Huneyn vadisinde düşman ordusunun malı mülkü meydanda kalmış. Peygamber Efendimiz savaş öncesinde orduyu donatmak için Mekkeli Saffan adında zenginden borç para almış. Dinde zorlama yok, Saffan henüz Müslüman olmamış, hâlâ müşrik. Saffan savaş meydanındaki malı mülkü görünce gözleri kamaşmış. Efendimiz, Saffan’a ‘Hepsi senin olsun’ demiş. Efendimiz’in bu cömertliğini gören Saffan, bu cömertliği ancak peygamberler yapar diyerek Müslüman olmuştur. Evet, İslam ordusu galibiyet kazanınca yaralıların tedavisi yapılmış, ölüler de gömülmeye başlanmış. Güzel Efendimiz de dinlenmek için oturuyormuş. Ölü numarası yapan düşman askerlerinden birisi Efendimiz’in kılıcını alarak başına dikilmiş. Söyle kim kurtaracak şimdi seni, demiş Efendimiz’e. Biz olsak korkudan ölürüz herhalde. Güzel Peygamberimiz hiç telaşlanmadan, “HasbinAllahu ve nimel vekil” demiş. Allah bana yeter, o beni korur, demiş. Bu söz üzerine adam korkmuş ve titremiş. Elinden kılıç düşmüştür. Evet, her zor durumda sıkışık durumda yaratılana değil, yaratana el açıp yalvardınız mı, Allah sizi korur.

DAVETE İCABET ETMEK Peygamber Efendimiz, “Ezan okunurken hiçbir mazereti yokken icabet etmeyen mümine, günah olarak yeter” buyuruyor. Müezzin ezan okuduğu zaman davete icabet etmemek, Müslüman’ın hakkından gelir. Allah ve Resulü’ne olan sırf bu muhalefet, zina yapmaktan, içki içmekten daha vahimdir. Ezanlar dinin temeli ve özüdür. Kelime-i Şehadet ezanın içerisinde var. Ezan okunurken sigara içiyorsun, kahvehanede oyun oynuyorsun, kahkahalarla sohbet ediyorsun. Ezan, dinin imanın temelidir. Neden ‘hazır ol’a geçmiyorsunuz? Bunu ben demiyorum. Hadis-i şerifte Efendimiz böyle söylüyor. Ezanı duyduğu halde, müezzinin çağrısını duyduğu halde namaza gitmeyene bu davranışı günah olarak yeter de artar. Başka günah aramaya gerek yoktur. Ezanı duyan mümin, işini, ticaretini bırakıp gelince devam ederiz diyerek namaza gidecek. Bunu demeliyiz ey müminler! Böyle yapmazsak bu günah bizlere yeter. Bu konuda çok hadis var.