Cemal Bekar’ın Parkinson ile tanışıklığı, aslında çocukluk yıllarına dayanıyor. 1990’lı yıllarda babasına Parkinson teşhisi konulmuş, bu süreç 13 yıl süren bir dayanışmayla geçmiş. Ancak babasının hastalığı hiçbir zaman kabullenemediğini ve bu durumun hastalığın ilerlemesini hızlandırdığını ifade eden Bekar, kendisine Parkinson teşhisi konulduğunda farklı bir yol çizmeye karar verdiğini söylüyor.
"Kendime söz verdim"
2009 yılında resmi teşhis konduktan sonra hayatını tamamen hastalığı yavaşlatmaya odaklayan Cemal Bekar, “Kendime bir söz verdim. Ne gerekiyorsa yapacaktım. Kabullenme konusunda asla sıkıntım olmadı. Çünkü kabullenememek hastalığı hızla ilerletiyor,” diyor.
Bu süreçte yüzme, pilates, yoga ve haftanın beş günü düzenli yürüyüşle fiziksel mücadelesini sürdürdü. Her yıl 30 seanslık egzersiz programlarına katıldı. Tüm bu deneyimlerini ise bir sistematik içinde toparladı ve kendisini 10 yıldır takip eden Prof. Dr. Yıldız Değirmenci’ye “tema şeklinde” sundu. Değirmenci, bu metodu "kullanılabilir bir model" olarak değerlendirdi.
Parkinson’a Karşı 8 Altın Kural
Cemal Bekar’ın Parkinson ile mücadele için oluşturduğu 8 altın kural dikkat çekiyor:
Kabullenmek
İyi bir doktor takibi ve ilaç kullanımı
Dengeli beslenmek, su tüketmek ve kilo kontrolü
Düzenli doktor kontrollerine gitmek
Sabırlı ve azimli olmak
Haftada 5 gün yürüyüş yapmak
Yılda 2 defa egzersiz programlarına katılmak
Asla ümitsiz olmamak
Bekar, “Beynimde bu hastalığı yendim. Şikayetlerim devam etse de mücadelemi sürdürüyorum. Sosyal aktivitelerle ruhumu da diri tutuyorum,” diyor.
Sanatla Güçlenen Bir Ruh
Sanatı, bu zorlu süreçte en büyük destekçisi olarak gören Bekar, şiir yazıyor, müzikle ilgileniyor, resim kursuna gidiyor ve amatör olarak org çalıyor. YouTube’da söz ve müziği kendisine ait 4 bestesi bulunuyor:
Parkinson Bir Son Değil
Parkinson’u Nasıl Yendim
Parkinson Tembel Biz Değiliz
Hey Dostum (şiirden bestelenmiş)
Son bestesi "Hey Dostum", oğlu tarafından seslendirilerek dinleyicilerle buluştu.
“Babam, Ben ve Parkinson” Kitap Oldu
Prof. Dr. Yıldız Değirmenci’nin önerisiyle “Babam, Ben ve Parkinson” isimli kitabını kaleme alan Bekar, bu eserde hem babasıyla yaşadığı geçmişi hem de kendi mücadelesini duygusal ve ilham verici bir dille anlatıyor. Kitap büyük ilgi görse de şu an yayın eviyle yaşanan sorunlar nedeniyle baskısı yapılmıyor. Ancak talep olması durumunda yeni bir yayın eviyle tekrar basılabilir.
"Parkinson bir son değil, mücadeleye devam!"
Cemal Bekar, Parkinson teşhisi konulan tüm bireylere umut dolu mesajlar vermeye devam ediyor: “Parkinson bir son değil. Asıl mesele mücadeleden vazgeçmemek. İyileşmek, kafaya takmamakla başlar. Her gün yeniden başlamak lazım.”
HEY DOSTUM
Hey dostum, Karamsarlık senden uzak olsun, üzülme! Biliyorum günlerin geçmiyor gönlünce, Eskisi gibi değilsin bugünlerde, Yavaşlık, katılık olabilir hareketlerinde, Yazın küçülmüş, okuyamıyorsun belki de, Koku duygun kimbilir nerelerde, Sıkılma sorulardan, Dost sohbetlerinde, Rahat ol, derdini çekinmeden söyle, Yüzleş hastalığınla ve kendinle, Hiçbir zaman Hayata sakın küsme, Ruhsal inişlere asla izin verme, Sımsıkı sarıl yaşama, tam aksine, Unutma, baskın basanındır de, Hastalığın şaşırsın, dumura uğrasın, Ruhundaki güneş hiç batmasın, Parolamızı unutma ve tekrar et ;"Parkinson tembel, biz değiliz!..""Çünkü KOCAMAN bir aileyiz" "Parkinson asla son değildir" Hey dostum, İlaçlarımızı düzenli kullanmalı, Sıkı Takiplerimizi aksatmamalı, Hekimlerimizin tavsiyelerine uymalı, Aramızdaki iletişimi sürekli kılmalıyız. Biz hastalıktan daha güçlüyüz, En büyük düşmanımızdır umutsuzluğumuz, Yoksa, Umudu verdiğimiz gün savaşı kaybederiz,"İnanç" adımızdır bizim, "Azim" soyadımız, Kesin tedavinin olmayışı Seni kaygılandırmasın, Bütün olumsuzluklar bilesin ki, şimdilik! Gün doğmadan neler doğar kim bilir? Parolamızı unutma ve tekrar et ;"Parkinson tembel, biz değiliz!..""Çünkü KOCAMAN bir aileyiz" "Parkinson asla son değildir" Hey dostum, Ne geçmişteki sıkıntılarını bugüne taşı, Ne de gelecekte olası kaygılarını, Öğren stresle başa çıkmanın yollarını, Sen bugünü yaşa, yaşamayı arzula, Elbet bazen uykusuz gecelerimiz olacak, Durup dururken anlamsız titremelerimiz, Yürüyüş ve denge sorunlarımız, Bazen de bedenimizde ağrılarımız, Bunların Hiç birine takılmayacağız, Asla ve asla hayattan kopmayacağız, Her gün güneş bizim için doğacak, Bugün, yarın, belki yarından da yakın, Birgün Beklediğimiz müjde, haber olacak, Ve İşte o an sevinçten çığlık atacak, Bizi duymayan hiç kimse kalmayacak,Parolamızı unutma ve tekrar et ;"Parkinson tembel, biz değiliz!..""Çünkü KOCAMAN bir aileyiz" "Parkinson asla son değildir" Hey dostum, Senden üç ricam var ; Uykuna dikkat et, Gülmekten vazgeçme, Umudu canlı tut!.. Başkasına da umut olmak adına, Bu metni mesajla bir hasta-daşa yolla, Dolaşsın Anadolu, Avrupa, tüm dünya, Birlik olalım, Hastalık korksun bizden, O eğilsin, dimdik duralım bugünden, Vazgeçmek yok yürümekten, egzersizden, Parolamızı unutma ve tekrar et ;"Parkinson tembel, biz değiliz!..""Çünkü KOCAMAN bir aileyiz" "Parkinson asla son değildir" Hey dostum, Her gün yeni bir tedavi bulunuyor, Neden bizim için de bulunmasın, Sana kim sorarsa ; Nasılsın? Hastalık dışı konuları açasın, Bilinçaltımız hastalığı yok saysın, Parolamızı unutma ve tekrar et ;"Parkinson tembel, biz değiliz!..""Çünkü KOCAMAN bir aileyiz" "Parkinson asla son değildir" Hey dostum, Sabahları gömleğini kendin giy, Ve düğmelerini kendin ilikle, Ayakkabı bağcıklarını kendin bağla, Yardım beklemeye kendini alıştırma, Sosyal faaliyetlerden geri durma, Yeni şeyler denemekten korkma, Şiirdir, resimdir, müziktir bir hobin olsun, Yazı yaz, dikiş dik, piyano çal uyarsa, Pes etmek yok, mücadele var unutma, Karşıla her yeni doğan günü umutla, Tabi ki zor anların da olacak, Kimin yok ki bu dünyada, Yaşam bu değil mi zaten, Yalnız kaldığını düşünme, Sen yalnız değilsin hiç bir yerde, Aranmak kadar, aramak da güzel, Bir mesaj kadar yakınız birbirimize, Parolamızı unutma ve tekrar et ;"Parkinson tembel, biz değiliz!..""Çünkü KOCAMAN bir aileyiz" "Parkinson asla son değildir" Cemal Bekar 20.01.2024
